ANA SAYFA


STARLİNG HİPOTEZİ
 
 
 
 
 
Kılcal damarlar ile dokular arasındaki madde alış verişi
Starling Hipotezi ile açıklanır.
 
Bu hipoteze göre:
 


 
Kılcal damarın, atar damar ucundan toplar damar ucuna
doğru gidildikçe; kan basıncı sürekli azalır.

Buna karşın, kanın protein osmotik basıncı ise kılcal damar
boyunca sürekli sabit kalır.

Çünkü, kanın protein osmotik basıncını ayarlayan albümin ve
globulin proteinleri kılcal damar dışına çıkamaz.


 
→Kılcal damarın atar damar ucunda; kan basıncı, protein
osmotik basıncından daha yüksektir.
(KB > POB)

 
→Bu bölgede, süzülme gerçekleşir.



 

Bu olay ile kılcal damarda bulunan ve hücre zarından geçebilen
maddeler (su, O2, glikoz, vitamin, mineraller...) 
kılcal damar
dışına çıkarak doku sıvısına geçer.
 
Böylece, dokulara gerekli olan; su, besinler, mineraller ve
oksijen iletilmiş olur.


 
Kılcal damarın toplar damar ucunda; kanın protein osmotik basıncı,
kan basıncından daha yüksektir.
 (POB > KB)

 
Bu bölgede, geri emilme gerçekleşir.
 
Bu olay ile doku sıvısının fazlası kılcal damar içine geçer.
 
Böylece doku sıvısında biriken; fazla suyun fazlası, CO2, NH3 
ve zararlı tuzlar dokulardan uzaklaştırılmış olur.


 
 
Not: Doku kılcallarında: O2 miktarı sürekli azalırken, bu karşın
 CO2 miktarı ise sürekli artar.




Çünkü, doku kılcallarında süzülme olayı ile doku sıvısına O2 
geçerken; geri emilme ile kılcal damar içine CO2 geçer.



Akciğer kılcallarında ise; CO2 miktarı sürekli azalırken, bu karşın
O2 miktarı ise sürekli artar.




Çünkü, akciğer kılcallarında süzülme olayı ile doku sıvısına CO2
geçerken; geri emilme ile kılcal damar içine O2 geçer.






enlightenedKanın yapısı ve kanın pıhtılaşması


enlightenedLenf dolaşım sistemi



 






















web stats