Ana Sayfa




biyodoc.com
 
EVREN VE DÜNYANIN OLUŞUMU

 
 


 
Evrenin oluşumu, büyük patlama teorisi (big bang) ile açıklanır.
 
Bu teoriye göre: yaklaşık olarak 13,7 milyar yıl önce, evrede büyük bir patlama gerçekleşir ve günümüz uzayının
temelleri atılır.
 
Büyük patlama gerçekleşmeden 10-43 saniye öncesine kadar olan süreye, Planck zamanı denir. Bu zaman
diliminde evrende gerçekleşen olaylar henüz bilinmemektedir.

Büyük patlama öncesinde, evren sürekli genişliyordu. Bu dönemde evrende; kuarklar, leptonlar ve fotonlar
bulunmaktaydı. Evrenin genişlemesi, sıcaklığın da sürekli düşmesine yol açıyordu.

Sıcaklık 1013 °C' ye kadar düştüğünde kuarklar; proton ve nötronları oluşturmaya başladı.
 
Daha sonra, fotonlar çok hızlı bir şekilde çarpışarak; elektron ve pozitron çiftlerini oluşturmaya başladı.
 
Aynı zamanda nötronlar parçalanarak; proton, elektron ve anti-nötronları oluşturmaya başladı.


 

 
Böylece ilk hidrojen atom çekirdekleri oluşmaya başladı.
 
Daha sonra, protonlar nötronlarla birleşerek döteryum çekirdeklerini oluşturmaya başladı.


   

Proton ve nötron birleşmesi olayları sürekli devam etti ve böylece diğer hafif atom çekirdekleri oluşmaya başladı.

  
Büyük patlamadan yaklaşık olarak 300 bin yıl sonra, sıcaklık 10 bin °C' ye kadar düştü.
 
Bu dönemde elektronlar, atom çekirdekleri ile bir araya gelerek atomları oluşturmaya başladı.
 
İlk önce hidrojen, helyum ve lityum gibi hafif atomlara sahip olan elementler oluştu.
 
 
Büyük patlamadan yaklaşık olarak 1 milyar yıl sonra, evrenin sıcaklığı -200 °C' ye kadar düştü.
 
Bunun sonucunda, hidrojen ve helyum gazları kütle çekim kuvvetinin etkisiyle bir araya gelerek; 
dev bulut kütlelerini oluşturmaya başladı. Bu dev bulut kütleleri, gök adaları (galaksiler) oluşturdu.
 
Bunlardan daha küçük bulut kümeleri ise çok büyük yıldızları oluşturdu.
 
Bu yıldızlarda, hidrojen atomları birleşerek helyum atomlarına dönüşüyordu.


 


Daha sonra, bu çok büyük kütleli yıldızlar patlayarak dağılmaya başladı.
 
Bu patlamalarda açığa çıkan enerjinin etkisiyle, biraz daha ağır çekirdekli elemetler oluşmaya başladı.

Daha sonra bu elementler, kütle çekim kuvvetinin etkisiyle bir araya gelerek; ağır çekirdeklere sahip
küçük yapılı yıldızları oluşturmaya başladı. 
Bu yıldızların yaşı ilerledikçe sıcaklıkları da sürekli yükseldi.
 

 


Sıcaklık yaklaşık olarak 100 milyon °C’ ye ulaştığında, helyum atomları kaynaşarak karbon atomlarını
oluşturmaya başladı. 

Daha sonra karbon atomu, helyum atomu ile kaynaşarak oksijeni oluşturmaya başladı.




Bu olayların sürekli bu şekilde devam etmesi sonucunda, zamanla atom numarası 26’ ya kadar olan 
elementler oluştu. 



İlerleyen zamanlarda, bu çok büyük kütleli yıldızlar da patlayarak dağıldı. 

Bu patlamalarda açığa çıkan yüksek miktarda enerjinin etkisiyle, daha da ağır elementler oluşmaya başladı.


Daha sonra bu elementler, kütle çekim kuvvetinin etkisiyle bir araya gelerek; güneş gibi daha küçük yıldızları
oluşturdu. Bu yıldızların etrafında ise arta kalan maddeler toplanarak gezegenleri oluşturdu.


Dünyamız yaklaşık olarak 5 milyar yıl önce oluştu. Dünyanın oluşumu sırasında, demir ve nikel gibi ağır
elementler merkeze doğru çökerek dünyanın çekirdeğini oluşturdu.

Silisyum ve alüminyum gibi hafif yapılı elementler ise yer kabuğunu oluşturdu.

Dünya ilk oluştuğunda, erimiş toprak olan bir lav kütlesinden oluşmaktaydı. Bu kütle etrafında, kütle çekim kuvveti
etkisi ile tutulan gazlar ilk atmosferi oluşturdu. Su, dünyanın ilk atmosferinde gaz halde bulunmaktadı.

Zamanla dünya soğumaya başladı ve bunun sonucunda yer kabuğu katılaştı. Atmosferde bulunan su buharı ise
yoğunlaşarak, yeryüzüne yağışlar şeklinde düşmeye başladı.

Yağışlar sonucunda, yeryüzünde bulunan çukurluklar su ile dolarak; ilk deniz, göl ve nehirler oluşmaya başladı. 


İlerleyen zamanlarda dünyadaki ilk yaşam su içinde başladı. İlk canlı, ortamda bulunan hazır organik besinleri
kullanan heterotrof bakterilerdir.

Daha sonra bu bakterilerden, stromatolit adı verilen ilk fotosentez yapan bakteriler evrimleşmiştir.

Bu bakterilerin fotosentezi sonucunda, açığa çıkan oksijen gazı; atmosferde birikmeye başlamış ve bunun
sonucunda zamanla ozon tabakası oluşmuştur.

Ozon tabakası, güneşten gelen zararlı ultra-viole ışınlarının; atmosferden yeryüzüne ulaşmasını engellemiştir.

Bunun sonucunda, suda yaşayan canlılar karaya geçmeye başlamıştır.


 

 

 

  



 
 
###########################################################################################





 www.biyodoc.com     SİTENİN TÜM HAKLARI SAKLIDIR.

Bu websitesi webservis hosting paneli tarafindan olusturulmustur

web stats